Doe je mee?

​Mijn naam is Dani Blanco Saa, geboren en getogen in Rotterdam. Deze buurt is voor mij veel meer geworden dan een plek om te wonen — het is een gemeenschap waar ik me verantwoordelijk voor voel.

​

Het moment waarop ik besloot me kandidaat te stellen voor de wijkraad was duidelijk. Ik merkte dat de wijk steeds minder van de wijkbewoners werd, en steeds meer van bezoekers, toeristen en mensen die overlast veroorzaken. Levendigheid is mooi, maar niet als het ten koste gaat van veiligheid, leefbaarheid en het gevoel van thuis komen.

​

Mensen omschrijven mij als een verbinder. Iemand die een positieve wind door een groep laat waaien, waar gezelligheid mag bestaan, maar waar ook hard gewerkt wordt als dat nodig is. Dat past bij wie ik ben: warm, sociaal en praktisch. Ik hou van actie en resultaat, maar altijd met respect voor de mensen om me heen.

​

Wat mij frustreert, is hoe traag sommige dingen soms gaan. Bewoners weten vaak al wat beter kan, maar er wordt te weinig geluisterd naar hun dagelijkse realiteit. Ik krijg energie van doen, verbinden en mensen zichtbaar laten voelendat ze gehoord worden. Dat is mijn kernbelofte: een luisterend oor en zichtbaarheid. Niet dat ik elke week in iedere straat sta, maar dat ik bereikbaar ben en verantwoordelijkheid neem voor wat ik hoor.

​

Voor mij betekent liefde in de wijk vooral: sfeer, samenhorigheid en samen doen. We wonen hier immers samen, dus kunnen we samen bedenken en samen aanpakken. Niemand hoeft zich alleen te voelen, of dat nu ouderen of jongeren zijn. Een sterke wijk is een wijk waarin mensen zich onderdeel voelen van iets groters dan zichzelf.

Mijn ideaalbeeld voor de wijk is concreet:

• een leefbaardere buurt

• betere bereikbaarheid voor fietsers

• meer en logischere parkeerplekken

• schonere, opgeruimde straten

• meer groen, als bewoners dat willen

• beleid dat ontstaat vanuit wat bewoners nodig hebben, niet alleen wat de gemeente bedenkt

​

Ik werk niet vanuit een partijagenda, maar vanuit de wijk en de bewoners zelf. Bewoners mogen mij aanspreken met ideeën of gewoon voor een praatje — ik wil bereikbaar zijn, luisteren en samen bekijken wat kan.

​

Ik geloof in een balans: dat mensen mij aardig vinden, maar vooral dat ze zien dat ik hun zorgen serieus neem en daadwerkelijk aanpak. Mijn persoonlijke mantra is:

“Kom op, we gaan ervoor.”

​

Als mensen over een paar jaar terugkijken en zeggen:
“Hij was er. Hij luisterde. En hij bracht meer liefde in de wijk,”
dan heb ik gedaan wat ik wilde doen.

​

Geen woorden, maar daden. Samen.